Nadia-en-carlo-lu.jouwweb.nl
Welkom » Mijn partner COPD » Mijn partner COPD (kopie)
1c3caed37fcea7bc1a9610bcddda8e2b-large.large.gif

Hier wil ik even een kijkje geven hoe mijn dag met mijn parther COPD zo verloopt,want ja ik leef MET hem en heb er goed leren mee omgaan,natuurlijk met de geweldige ondersteuning van mijn Arzt en mijn MAN...Want die verdienen een pluimpje!!!OOk mijn KINDEREN ,mogen hier wel bij genoemt worden ,want het zijn SCHATTEN......!!!!!!!!!!!!!!Schamen

                                                               In 1998 werd COPD diagnostiseerd,en ik wist er weinig van...Maar door de goede begeleiding van mijn Arzt ,fysioterapeut,en een aantal ziekenhuis-opnamens ,ben ik wel bijna een deskundige geworden....Mooi hé...?   Stoer

                                                              Sinds 2005 gebruik ik zuurstof ,16 uur per dag,wat meestal s′nachts gebeurd,en sinds 2009

benodig ik zuurstof tijdens 24 uur .In huis heb ik dit middels een concentrator ,en hoef niet met zuurstofflessen te klungelen,en om 

buitenshuis te stappen,heb ik een mobile concentrator bij die middels akku werkt,en ook in de auto kan geladen worden selfs tijdens gebreuk!!!...Leuk toch,zo kan ik ook langere uitstapjes wagen!!!    Lachen

                                                              Als wij een uitje plannen...(want plannen is een moet...de spontaniteit is niet meer zo′n makkie)Dan kost het toch wat inspanning,het begint met duschen...Dit doe ik zittend op een stoeltje !  Afspoelen en inzepen....rusten,...afspoelen haartjes wassen...rusten,...

afspoelen balsam...rusten,...haar uitspoelen afdrogenen.....rusten,..Dan begin ik met aankleden,het ondergoed gaat nog ,maar de B.H. is al wat moeilijker ,dat ding draait zo moeilijk op nog vochtige huid hé,en dat is dan weer een krachtakt...ook een panty probeer ik zoveel mogelijk weg te laten...Gelukkig zijn er nu ook losse jurkjes die er met een broek ook leuk kunnen uitzien,en makkelijk aan te trekken zijn hé!!! Het drogen en fönen van het haar gebeurd dan ook met intervallen!!!  Met het schminken heb ik nog geen problemen...oef!!!!  Een make-upje op mijn donkere kringen...een kayaaltje ,een kleurtje op mijn wangen en lippen,en zie zo ,ik zie er weer frisser uit!!! Met de schoenen lukt het ook ,maar laarzen ...daar helpt mijn Man!!!

En dan word weer gerust...opademen...Dan ben ik er klaar voor ,en kunnen wij eindelijk stappen   Tong uitsteken                                                             ,en sinds een jaartje neem ik daarvoor een rolator mee ,ik kan dan een eindje verder ,want mijn zitje heb ik bij hé,ik zet er mijn "DIETER"op(zo noem ik mijn concentrator)en zo heb ik een goede ondersteuning,en kan langsaam ,maar heel goed een eindje wandelen!!! Zelfs de kinderwagen van de kleinkinderen was een steun!!! 

 Het huishouden doen we samen ,in de keuken helpt mijn Man als er een zware kookpan moet verplaatst worden,of aardappelen afgieten...Dit lukt mij wel af en toe ,maar er zijn fases waar dit ook moeilijk is,het stofzuigen.. .ja..daar heeft mijn Man zijn hand op gelegd ,afstoffen doe ik rustig , beetje bij beetje ,en de ramen komt onze Dochter lappen ,en ze doet dan ook zo dingetjes die een man niet zo goed kan hé!!!  Maar ook onze zoon grijpt toe als er wat te doen valt!!!(het zijn kanjers)

                                                              Ik hoor wel eens″ Jij ziet er goed uit!" Ik bedank mij dan ...en denk....

                Niemand die het krachtakt ziet alvoor ik kan stappen...

                Niemand die ziet hoe ik s′nachts naar lucht lig te happen...

                Niemand die ziet mijn traantjes lopen....

                Niemand die ziet hoe ik blijf hopen...

                Niemand die ziet hoe slecht ik kan slapen...

                Hoe ik dan overdag maar lig te gapen...

Tijdens de regelmatige ziekenhuis opnamens werd ik ook ondersteund door een psycoloog,en heb geleerd om de negative dingetjes van mij weg te houden...en dat doe ik dan ook,...zij het mens dier of ding,alles wat mij niet goed doet laat ik niet meer toe in mijn wereldje (als het kan natuurlijk)Het klingt mischien ietsepiets egoistis  ,maar ik vaar er goed mee!!!Ik hou al so wie so van positive indrukken ,en mensen!!!

Door een goede voorbereiding ,en met samenwerking van mijn Arzt   met het ziekenhuis op bestemming,hebben wij het gewaagd in Zuid-Spanje te overwinteren,en het is ons goed gelukt!!!Natuurlijk weer met de geweldige hulp van mijn Man,en het bevalt prima.

Het klimaat is er perfeckt voor mij ,!!! ik heb zelfs aan een workchop deelgenomen ,"kunst met specksteen"

Wij hebben ook een mooie en gesellige lokatie ,waar we ook lieve mensen hebben ontmoet!!! Dus ik vind dat ik toch nog heel wat kan genieten ,wel met enkele beperkingen,maar ik vind het fantastisch en ben tevreden...en geniet!!!!!Lachen

                                                                In Mei mag ik naar Brussel waar dan onderzocht word of ik WEL of NIET in aanmerking kom ,een longtransplantatie  te ondergaan,en daar hoop ik op hé ,Alleen al voor mijn Man en Kinderen ,want ik ben ziek...ja...maar...mijn familie heeft steeds rekening met nij te houden ,en daar heb ik het moeilojk mee ,want hun hebben ook recht op een normaal leven !!!...Toch!!!???Maar zou dit niet lukken ,dan hoop ik toch volgende winter weer op mijn stekkie in Spanje ,Want

"Mé gusta ESPAÑA "                               

                  Wie probeert kan verliesen of WINNEN...                       Wie niet lacht in mijn huis....

 

                  Wie niet probeert heeft al VERLOREN!!!                         Voelt sich bij mij niet thuis!!!!!!

 

Met dank  aan mijn Man, Kinderen, Kleinkinderen, mijn Arztin Dr.S.Casel , Familie, Luxenburgse vrienden , Nederlandse ,Engelse en Spaanse vrienden !    

 

                                                Blijven lachen                                                                      Geschreven  28.02.2011Knipogen